Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Η «ρεαλίστρια» και ο «εθνικιστής»

Ο απροκατάληπτος πολίτης προσπαθεί, με όσα στοιχεία πληροφόρησης διαθέτει, να λύσει το αίνιγμα: Πόσο πραγματικά «αδέσμευτη», «ανεξάρτητη», «αυτόνομη» και «αυτοκυβέρνητη» είναι η πατρίδα του. Πόσο ο ίδιος, με την ψήφο του, επιβάλλει τις πολιτικές επιλογές του ή πόσο τα πολιτικά του δικαιώματα είναι απλώς διακοσμητικά, ψυχολογικού κυρίως χαρακτήρα. Αν οι πολιτικές αποφάσεις των αρχόντων και οι πολιτικές επιλογές των ψηφοφόρων στη χώρα του επηρεάζονται ή κατευθύνονται, έντεχνα, μεθοδικά, δυσδιάκριτα από τον ξένο παράγοντα.

Άραγε δικαιολογείται ορθολογικά (και όχι ψυχολογικά) ένας τέτοιος προβληματισμός; Γιατί είναι «αίνιγμα» η ελευθερία του λαού και η ανεξαρτησία του πολιτικού βίου στην Ελλάδα, ακόμα σήμερα, γιατί δεν είναι οι συμπλεγματικές φοβίες, ο σχεδόν ηδονικός (αυτοδικαιωτικός) ρόλος του θύματος, που παρασύρουν τον Έλληνα συνεχώς στην ενασχόληση με «συνωμοσιολογίες» και φαντασιώσεις «έξωθεν απειλών»;

Κάποιες ψύχραιμες απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα θα μπορούσαν να είναι οι ακόλουθες:

Η πλειονότητα των σημερινών Ελλήνων (τουλάχιστον όσων ξεπερνούν τα σαράντα χρόνια) έχουν ακόμη ζωντανά στην ακοή τους τα συνθήματα του μεγάλου λαϊκού ξεσηκωμού το 1981: «Η Ελλάδα στους Έλληνες!» φώναζε τότε στις λαοσυνάξεις ο Ανδρέας Παπανδρέου, «Όχι πια υποταγή σε ξένα κέντρα αποφάσεων!», «Θέλουμε περήφανη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική»! Μάλλον δεν υπήρχε τότε Έλληνας (ψηφοφόρος ή όχι του αμοραλιστή δημεγέρτη) που να μην αναγνώριζε σε αυτά τα συνθήματα την επιβεβαίωση ιστορικών εμπειριών του. Ούτε τόλμησαν ποτέ οι σημερινοί τάχα προοδευτικοί Διεθνιστές να χλευάσουν τον Ανδρέα για «εθνικιστή», «Ελληνάρα», «μαξιμαλιστή πατριώτη».

Ο απροκατάληπτος πολίτης γνώριζε τότε, γνωρίζει και τώρα τα προφανή: Ότι η Ελλάδα έχει ακόμα κάποια, μικρή ή μεγάλη, στρατηγική σημασία. Επομένως είναι αυτονόητο (ίσως και φυσιολογικό για τις διεθνείς αναμετρήσεις ισχύος), κράτη που επιδιώκουν ηγετικό ρόλο στον διεθνή στίβο ή ρόλο περιφερειακής υπερίσχυσης να θέλουν να υποτάξουν και την ελληνική πολιτική στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Φυσικό να προσπαθούν να προσεταιριστούν, να εξαγοράσουν, να εκβιάσουν στην Ελλάδα κυβερνήσεις, κόμματα, πολιτικούς, κρατικά στελέχη, εφημερίδες και κανάλια για να προωθήσουν δικές τους βλέψεις και στρατηγικές. Είναι εντελώς ηλίθιο να τους κατακρίνουμε, να βλαστημάμε τον «ξένο παράγοντα» επειδή φροντίζει τα συμφέροντά του, όταν ξέρουμε καλά ότι η αποτελεσματικότητα των φροντίδων του είναι συνάρτηση των δικών μας αντιστάσεων. Που αποδείχνονται κατά κανόνα ανύπαρκτες.

Αν εξαιρέσει κανείς την επιβολή και υποβολή που φαίνεται πως ασκούσε η φυσική παρουσία του Ελευθέριου Βενιζέλου στους αλλοεθνείς συνομιλητές του· το «Όχι» του Ιωάννη Μεταξά στους Ιταλούς· την επίδειξη πυγμής από τον πρεσβύτερο Καραμανλή με την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ· και το «Όχι» στο Σχέδιο Ανάν του Τάσσου Παπαδόπουλου – το υπόλοιπο της νεότερης πολιτικής ιστορίας του Ελλαδισμού μάλλον κυριαρχείται από τις συμπλεγματικές συμπεριφορές σπιθαμιαίων αναστημάτων. Οι σπιθαμιαίοι ή φοβούνται τους «ισχυρούς της γης» και τους θρασείς γείτονες, που θα μας «συντρίψουν» αν διανοηθούμε να αντιταχθούμε στις στρατηγικές τους, ή εκλιπαρούν σαν λακέδες τους ίδιους αυτούς, για να κερδίσουν την εύνοιά τους και να προωθηθούν με τη βοήθειά τους σε θέσεις επιφανείς του ελλαδικού πολιτικού συστήματος. Κανένας όμως ποτέ πολιτικός δεν τεκμηρίωσε τις φοβίες ή τον λακεδισμό του με ορθολογική πολιτική ανάλυση των «συμφορών» που μας αναμένουν αν ασκήσουμε την ανεξαρτησία μας με αυτοσεβασμό και αξιοπρέπεια.

Αυτό πάντως που θα θέλαμε οι πολίτες να μπορούσαμε να εντοπίσουμε σαφέστερα είναι οι μέθοδοι και οι συγκεκριμένες πρακτικές με τις οποίες ο «ξένος παράγων» πετυχαίνει να παρεμβαίνει αποφασιστικά στον πολιτικό μας βίο. Και η επίκαιρη περίπτωση της εκλογής νέου αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης» μοιάζει να προσφέρει αποκαλυπτικές ευκαιρίες για έναν τέτοιο εντοπισμό. Το ενδιαφέρον του «ξένου παράγοντα» για την προώθηση συγκεκριμένης υποψηφιότητας πρέπει να συναρτάται με τόσο καίρια συμφέροντά του στην περιοχή, ώστε η έλλειψη ψυχραιμίας να γυμνώνει την παρέμβασή του και από στοιχειώδη προσχήματα.

Εχει μία κυρίως δυνατότητα ο «ξένος παράγων» να καθορίσει αυτός το εσωκομματικό εκλογικό αποτέλεσμα: Έχει τον εκφοβισμό. Να πείσει τους αποδεδειγμένα ευπτόητους Ελλαδίτες ότι οι απόψεις των υποψήφιων αρχηγών της Ν.Δ. για την εξωτερική πολιτική ενδιαφέρουν άμεσα εταίρους και συμμάχους – επομένως, «μη παίζετε μαζί μας»! Κατατίθεται ωμά ότι οι σημαντικές ξένες πρωτεύουσες θεωρούν «ρεαλίστρια» (με διάθεση συμβιβασμού) την κ. Θεοδώρα Μητσοτάκη και «εθνικιστή» τον κ. Αντώνη Σαμαρά. Και υπογραμμίζεται πως, αν από τους χαρακτηρισμούς αυτούς κάποιος συμπεράνει ότι εταίροι και σύμμαχοι θα προτιμούσαν τη «ρεαλίστρια», δεν θα έχει άδικο. «Ο ρεαλισμός και η αναζήτηση λειτουργικών λύσεων μέσω συμβιβασμών» καθιστούν την υποψηφία «ελκυστική» στον ξένο παράγοντα. Ενώ «ο πατριωτικά φορτισμένος λόγος του υποψηφίου» ενοχλεί εταίρους και συμμάχους.

Ποτέ ώς τώρα δεν λέχθηκαν τα πράγματα καθαρότερα. Οι λέξεις «εθνικιστής», «ρεαλισμός μέσω συμβιβασμών», η απερίφραστη και κυνική, δίχως προσχήματα «προτίμηση εταίρων και συμμάχων» για τη Θεοδώρα Μητσοτάκη, ο εκνευρισμός τους για τον «πατριωτικά φορτισμένο λόγο, ιδιαίτερα στο παρελθόν»(!) του Σαμαρά, φωτίζουν αποκαλυπτικά τον ρόλο που θέλει να διαδραματίζει ο ξένος παράγων στην Ελλάδα μετά τη μεταπολίτευση. «Εταίροι και σύμμαχοι», υπέρμαχοι στα λόγια της δημοκρατίας και των ελευθεριών, απαιτούν να χειρίζονται την Ελλάδα σαν προτεκτοράτο.

Είναι περισσότερο από φανερό: Θέλουν επειγόντως «λύσεις» στο Κυπριακό, στο Σκοπιανό, στη διανομή του Αιγαίου, στο μειονοτικό της Θράκης. Ίσως πιστεύουν ότι εξασφάλισαν δικό τους τον πρωθυπουργό και τον αναπληρωτή του στο υπουργείο Εξωτερικών – και τους δυο «με διάθεση λειτουργικών συμβιβασμών». Δεν θα ανεχθούν έναν «εθνικιστή» αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να τους χαλάσει τη μαγιονέζα.

Για πρώτη φορά, το αποχαυνωμένο, είκοσι χρόνια τώρα, άσκεπτο και δίχως κριτικά αντανακλαστικά ποιμνιοστάσιο των οπαδών της Ν.Δ. δέχεται τόσο ισχυρή πρόκληση πολιτικής αφύπνισης. Θα καταλάβουν, τουλάχιστον τώρα, ότι η επιλογή κόμματος διαφέρει από την προτίμηση ποδοσφαιρικής ομάδας και η επιλογή κομματικού αρχηγού έχει συνέπειες για τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους;

Το όνομα του Έλληνα στον διεθνή στίβο θα απηχεί αξιοπρέπεια και υψηλή καλλιέργεια ή θα παραπέμπει σε «προοδευτικό» ραγιαδισμό εξαργυρωμένης με υποτέλεια πλασματικής ευζωίας;

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

ο Σπηλιωτόπουλος στηρίζει Μπακογιάννη.

ο Άρις Σπηλιωτόπουλος υποστηρίζει Μπακογιάννη, διότι μ' αυτήν μπορούν να ξαναφτιάξουν την μεγάλη κεντροδεξιά.
Μήπως να του θυμίσει κάποιος ότι αν ο Καραμανλής μετά τις εκλογές του 2000 δεν τον είχε αντικαταστήσει με το Ρουσσόπουλο, ακόμη θα περίμενε να γίνει Πρωθυπουργός!....

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009

με τα ελλαδικά παιχνίδια η Ομογένεια βράζει!

Η εκλογή νέου Προέδρου γίνεται με μυστική ψηφοφορία την ίδια ημέρα σε όλη την Ελληνική Επικράτεια, για τους κατοικούντες στην Ελλάδα και τις οργανώσεις των Ελλήνων Αποδήμων στο εξωτερικό. Ειδικότερα, κατά την πρώτη εφαρμογή αυτής της διάταξης, συμμετέχουν στην εκλογή του Προέδρου οι Έλληνες της Διασποράς στην Ευρώπη και δη στη Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία, Σουηδία, Αυστρία και Κύπρο, κατά τα ειδικότερα που θα αποφασίσει η Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου".{ΆΡΘΡΟ 14, παράγραφος 2 ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΟ ΝΕΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ, ΟΜΟΦΩΝΑ ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΡΟΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ 7ης 8ης ΝΟΜΕΒΡΙΟΥ 09}

Με αυτή την παράγραφο φαίνεται πως κλείνει(;) η αυλαία στο σήριαλ που άνοιξε ως μη όφειλε σχετικά με την ΜΗ συμμετοχή των αποδήμων Ελλήνων που βρίσκονται σε Αμερική, Αυστραλία και Αφρική στην εκλογή ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας. Το θέμα ανοίξε πρώτο το Greek American News agency με σχετικό ρεπορτάζ το οποίο φαίνεται να επιβεβαιώνεται πλήρως ως προς τις πληροφορίες και τις πηγές του. Πληροφορίες που ανέφεραν ότι με εισήγηση του Δ. Σιούφα στις εκλογές για ανάδειξη ηγεσίας δεν θα μετάσχουν οι απόδημοι της Αμερικής , της Αυστραλίας και της Αφρικής. Το θέμα ανοίξαμε σχεδόν ταυτόχρονα με την επισήμανση του Παναγιώτη Ψωμιάδη που το έθεσε και επίσημα σε όλα τα επίπεδα με επιστολή του προς την οργανωτική επιτροπή εγκαίρως.

Η εισήγηση της οργανωτικής επιτροπής χωρίς να εξηγεί έστω και προσχηματικά-όπως αυτά που ακούγονται στα γραφεία της Ρηγίλλης και σε άλλα πολιτικά και κομματικά γραφεία- αγνοεί παντελώς την ομογένεια των ΗΠΑ της Αφρικής και της Αυστραλίας, με νωπές τις μνήμες από τις υποσχέσεις και τις διακηρύξεις στις μεγάλες συγκεντρώσεις που έγιναν εκεί κατά την υποδοχή του πρώην Πρωθυπουργού και τις υποσχέσεις για το δικαίωμα στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι... Όχι δικαίωμα στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι δεν δόθηκε ποτέ με την σθεναρή αντίδραση του ΠΑΣΟΚ, αλλά ΟΥΤΕ δικαίωμα στο αυτονόητο που είναι η συμμετοχή στην εκλογή ηγεσίας.

Το ερώτημα που τίθεται εύλογα είναι τί εμπόδισε το ΠΑΣΟΚ όπως λένε όλοι οι πολιτευτές, υπουργοί και βουλευτές της ΝΔ όταν επισκέπτονται την απανταχού Ομογένεια τώρα ποιος είναι αυτός που εμποδίζει τους Έλληνες της Αμερικής της Αυτραλίας και της Αφρικής να συμμετέχουν σε αυτή την κορυφαία πολιτική δημοκρατική διαδικασία;

Ποιός είναι αυτός που εξαιρεί τους Έλληνες της Αμερικής, της Αφρικής και της Αυστραλίας χωρίζοντας τους απόδημους έλληνες σε δυο κατηγορίας. Σε αυτούς που εκλέγουν και σε αυτούς που δεν εκλέγουν;

Οι Έλληνες της Αμερικής, ο πραγματικός σκεπτόμενος και αγωνιζόμενος λαός και όχι εκείνοι που αυτοπροβάλλονται ως ηγεσία και δεν εκπροσωπούν παρά μόνο τον εαυτό τους (βλ Θεόδωρο Σπυρόπουλο, Μανόλη Βεληβασάκη άνθρωποι της οικογένειας Μητσοτάκη κλπ), είναι όχι απλά θυμωμένος αλλά οργισμένος και αγανακτισμένος με αυτή την άκρως προσβλητική και μειωτική για την υπερηφάνεια και την πολιτική ευπρέπεια των Ελλήνων του κόσμου, εξέλιξη.

Η πολιτική που χωρίζει σε δυο κατηγορίες τους αποδήμους, η οποία αν δεν αλλάξει αναμένεται να δρομολογήσει δυσάρεστες εξελίξεις για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στις τάξεις της ομογένειας η οποία στο εξής, όπως ακούγεται θα αντιδρά σε κάθε επίσκεψη πολιτικού της ΝΔ με δυσάρεστες για τους βουλευτές και π. υπουργούς, καταστάσεις όπως χαρακτηριστικά μας είπαν απλοί άνθρωποι από την Νέα Υόρκη το New Jersey, την Φλώριδα την Φιλαδέλφεια, την Βοστώνη και το Σικάγο.

ΣΕ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ ΣΑΣ, ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΚΤΕΝΕΣ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΕ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΟΜΟΓΕΝΩΝ.

Θέσαμε το θέμα σε επικοινωνία που είχαμε με τον διευθυντή της γραμματείας αποδήμου Ελληνισμού και Στάθη Τσιπτσή ο οποίος μας είπε ότι το θέμα μετά την δημοσιοποίηση του συζητήθηκε εκ νέου αλλά δυστυχώς η απόφαση της οργανωτικής επιτροπής είναι αυτή και τώρα δεν μπορεί να αλλάξει εκτός αν στο συνέδριο υπάρξει κάποια άλλη εξέλιξη. "Καταλαβαίνω απόλυτα τους συμπολίτες μου ομογενείς αφού όπως είναι γνωστό έχω ζήσει και εγώ στις ΗΠΑ αλλά έρχομαι πολύ συχνά λόγω του υιού μου, όμως προσωπικά δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο...λυπάμαι...έχετε δίκιο αλλά..."αυτά και πολλά άλλα μας είπε στην εκτενή συζήτηση που είχαμε μαζί του δυο ημέρες πριν την έναρξη του συνεδρίου. Ο κύβος όμως ερρίφθη.

Παρόμοια συζήτηση κάναμε και με τον αρμόδιο τομεάρχη για τις τοπικές οργανώσεις στις ΗΠΑ κ. Φώτη Σιάνη, ο οποίος υποσχέθηκε να θέσει εκ νέου το ζήτημα στην οργανωτική επιτροπή το ζήτημα ενώ αναγνώρισε και ίδιος το πρόβλημα που δημιουργείται από αυτή την ολοφάνερη αδικία εις βάρος των ελλήνων της Αμερικής της Αφρικής και της Αυστραλίας από αυτή την αδιανόητη εξαίρεση στην κορυφαία πολιτική στιγμή για το μέλλον και την ιστορία της Νέας Δημοκρατίας.

Για το ίδιο θέμα επικοινωνήσαμε και με το παλαιό και ιστορικό στέλεχος της ΝΔ στην ΝΥ κ. Γιώργο Γεωργόπουλο ο οποίος παρά τις γνωστές διαφορές που έχει με την σημερινή τοπική ηγεσία της ΝΔ στην ΝΥ-τις οποίες έχει γνωστοποιήσει και στην Ρηγίλλης για την εσωκομματική κατάσταση και οργανοδομή της ΝΔ στις ΗΠΑ- σε αυτή την φάση μας είπε ότι "πέρα από ότιδήποτε άλλο που δεν είναι τοις παρούσης να τεθεί αδυνατώ να καταλάβω γιατί αυτή η εξαίρεση μας; Προσβάλλουν όχι μόνο την ομογένεια αλλά και τον ίδιο τον θεσμό, τα όργανα αλλά μας υποβιβάζουν πολύ! Αν δεν αλλάξει αυτή η απόφαση υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Πρόβλημα που τώρα θα αρχίσει να προσλαμβάνει και άλλες διαστάσεις"

Σε ακόμα πιο οργισμένο ύφος και γλώσσα μίλησαν άλλα στελέχη της ΝΔ στις ΗΠΑ δηλώσεις των οποίων θα δούμε αναλυτικά σε εκτενές ρεπορτάζ.

Η απόφαση αυτή(της 17ης Οκτωβρίου 09) από γνωστά και διακεκριμένα μέλη της Ελληνικής Κοινότητας στις ΗΠΑ θεωρείται άκρως προσβλητική ενώ απλά μέλη του κόμματος ή ιδεολογικά και φίλα προσκείμενοι πολίτες θέτουν καθημερινά το ζήτημα με οργή και αγανάκτηση!

Επισήμως αυτό που τίθεται ως βασικό πρόβλημα εκ μέρους της οργανωτικής επιτροπής είναι τα τεχνικά ζητήματα και οι τεχνικές προδιαγραφές που έχει θέσει η MRB HELLAS που ανέλαβε το δύσκολο έργο της ηλεκτρονικής online κάλυψης με ασφάλεια των εσωκομματικών εκλογών στην ΝΔ.

Η πραγματικότητα όμως μοιάζει να είναι πολύ διαφορετική από αυτήν που παρουσιάζεται επισήμως, αφού αυτή η εισήγηση (της 17ης Οκτωβρίου 09) της οργανωτικής επιτροπής για εξαίρεση από την εκλογική διαδικασία κυρίως της Αμερικής -γιατί εδώ φαίνεται να εστιάζεται το μείζον πρόβλημα και όχι στις υπό σύσταση κομματικές οργανώσεις στην Αυστραλία και την Αφρική- προϋπήρχε ως προειλημμένη απόφαση, πολύ πριν βρεθεί εταιρεία κάλυψης των εκλογών! Ως γνωστών μετά την Sigular και την ΔΕΛΤΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ που αρνήθηκαν ανέλαβε το τιτάνιο έργο διεξαγωγής των εσωκομμματικών εκλογών ανέλαβε η παραπάνω εταιρία.

Το θέμα τέθηκε σχεδόν στα επιτελεία και των δυο επικρατέστερων υποψηφίων αλλά επισήμως απάντηση και τοποθέτηση δεν υπήρξε παρά μόνο επίκληση του τεχνικού προβλήματος που όπως φαίνεται είχαν θέσει κάποιοι εκ προοιμίου... ίσως γνωρίζοντας κάτι περισσότερο για την υφιστάμενη κατάσταση των κομματικών οργανώσεων και της συνολικής δομής της ΝΔ στις ΗΠΑ...

Παρ' όλα αυτά σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες -και παρά την κριτική που του ασκείται και πρώτιστα από το πρακτορείο μας - ο πρόεδρος της Νομαρχιακής επιτροπής Ανατολικών Πολιτειών των ΗΠΑ- κ. Πέτρος Γαλάτουλας έθεσε το θέμα με επιστολή του προς την κεντρική επιτροπή και την οργανωτική επιτροπή με γλώσσα αυστηρή και ύφος σκληρό...

Τις θέσεις του αυτές (περί της συμμετοχής των ομογενών στις εσωκομματικές εκλογές) επανέλαβε και στην συνεδρίαση των προέδρων των Νομαρχιακών επιτροπών το Σάββατο 7 Νοεμβρίου το ίδιο έπραξε όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε και σε επαφές που είχε με μέλη της οργανωτικής επιτροπής όπως ο πρώην υπουργός Πάνος Παναγιωτόπουλος ο οποίος να τονίσουμε ότι και εκείνος μαζί με άλλα υψηλόβαθμα κομματικά και πολιτικά στελέχη προσπάθησαν -και προσπαθούν όπως λέγεται- να βρεθεί λύση στο ζήτημα της (μη) συμμετοχής των Αποδήμων στις ΗΠΑ την Αυστραλία και την Αφρική.

Επαναλαμβάνεται όμως ότι το ζήτημα ουσιαστικά αφορά τους Έλληνες οργανωμένους και μη φίλους και ιδεολογικά προσκείμενους στην Νέα Δημοκρατία πολίτες που ενώ θέλουν να συμμετέχουν σε αυτή την μεγάλη και ύψιστη πολιτική και δημοκρατική διαδικασία ουσιαστικά τους αφαιρείται αυτό το δικαίωμα πέραν κάθε λογικής και καταπάτησης αυτονόητων συνταγματικά καταχυρωμένων δικαιωμάτων τους!

Τούτες τις ώρες παρασκηνιακά -όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε- γίνονται διαβουλεύσεις παραγόντων της ομογένειας αλλά και του προέδρου της Ν.Επιτροπής των ΗΠΑ κ. Πέτρου Γαλάτουλα ο οποίος είναι ήδη σε επικοινωνία με εταιρία στην ΝΥ η οποία παρέχει όλα τα εχέγγυα για συνεργασία με την MRB HELLAS και κάλυψης των εκλογών με ασφάλεια και όλες τις πιστοποιήσεις που θα ζητηθούν.

Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές μας ήδη έχει βρεθεί εταιρεία στην ΝΥ η οποία με όλες τις διεθνείς πιστοποιήσεις που απαιτούνται για παρόμοια τεχνική κάλυψη και υποδομή τα στοιχεία της οποίας θα προσκομίσει ο κ. Πέτρος Γαλάτουλας αύριο 9 Νοεμβρίου αφού αναμένεται να έχει συνάντηση με τους υπευθύνους της εταιρίας MRB HELLAS προκειμένου να τους φέρει σε επαφή και επικοινωνία με εταιρείες στην ΝΥ και τις ΗΠΑ που θα μπορέσουν να συνεργαστούν ώστε να μπορέσουν και εδώ οι απόδημοι Έλληνες να συμμετέχουν σε αυτή την διαδικασία.

Παράλληλα με αυτή την διαπραγμάτευση που είναι ήδη σε εξέλιξη υπάρχει και μια μεγάλη κινητοποίηση από στελέχη του επιτελείου του κ. Σαμαρά και του κ. Ψωμιάδη που ήταν εκείνος που πρώτος έθεσε το θέμα μεταξύ των υποψηφίων για την ηγεσία του κόμματος, προκειμένου να υποστηριχθεί το λογικό και αυτονόητο αίτημα των Ελλήνων της Αμερικής να συμμετέχουν στην διαδικασία εκλογής αρχηγού της ΝΔ.

Επισήμως για το ίδιο θέμα προβληματίζονται και στελέχη του επιτελείου της κ. Μπακογιάννη όπως ο κ. Γιακουμάτος με τον οποίο επίσης είμαστε σε διαρκή επικοινωνία και επαφή ενώ μαζί του συναντήθηκε και ο πρόεδρος της Ν.Ε των ΗΠΑ κ. Πέτρος Γαλάτουλας αλλά δυστυχώς η απάντηση που έλαβε σήμερα (Κυριακή 09/11/2009) τελευταία ημέρα του συνεδρίου δυστυχώς ήταν αρνητική... "πέτρο δεν μπορεί να γίνει τίποτε η απόφαση έχει ληφθεί.."

Περίεργη όμως είναι και η στάση της ημερησίας εφημερίδας της ΝΥ του ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΑ, εφημερίδα που ως γνωστόν υποστηρίζει και υποστηρίζεται (οικονομικά και με κάθε άλλο τρόπο) από την οικογένεια Μητσοτάκη αφού μέχρι και σήμερα ως προς το ζήτημα αυτό τηρεί εκκωφαντική κραυγαλέα σιγή ιχθύος... Σιγή που αν ερμηνεύονται σωστά τα όσα κυκλοφορούν στην ομογένεια μάλλον εκθέτουν όχι τόσο τον εκδότη και διευθυντή κ. Αντώνη Διαματάρη όσο την ίδια την κ. Μπακογιάννη αφού αυτή ήταν που έδινε υποσχέσεις για συμμετοχή των αποδήμων στις εθνικές εκλογές. Ποιος θα φανταζόταν όμως πως σήμερα αυτές οι υποσχέσεις δεν έχουν όχι αντίκρυσμα αλλά ενταφιάζονται μπροστά στον κίνδυνο να αντλήσει περισσότερους ψήφους ο επικρατέστερος των αντιπάλων της Αντώνης Σαμαράς. Για τους καλά γνωρίζοντες η δύναμη και επιρροή του κ. Σαμαρά στην Ομογένεια και ειδικά στις τάξεις του Ελληνισμού των ΗΠΑ είναι αρκετά έντονη και αυτό είναι ίσως που ενοχλεί. Πληροφορίες από το επιτελείο του αναφέρουν ενδέχεται τα επόμενα κρίσιμα 24ωρα να θέσει επισήμως το ζήτημα στην οργανωτική επιτροπή κάνοντας χρήση της τελευταίας φράσης στην επίμαχη παράγραφο που εξαιρεί από την διαδικασία τους απόδημους της Αμερικής της Αυστραλίας και της Αφρικής στο σημείο που αναφέρει "..κατά τα ειδικότερα που θα αποφασίσει η Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου". Σημείο που χρήζει ερμηνείας αλλά παράλληλα ανοίγει παράθυρο για να δοθεί λύση σε ένα ζήτημα που τέθηκε ως μη όφειλε...

Ζήτημα που αν συνεχίσει να υφίσταται ανοίγει τους ασκούς τους Αιόλου στον απόδημο Ελληνισμό όχι μόνο των ΗΠΑ αλλά και σε Αυστραλία και Αφρική. Ζήτημα που θα έχει να αντιμετωπίσει ούτως ή άλλως όποιος και αν τελικά καθήσει στην καρέκλά του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας αφού μόνιμα θα έρχεται αντιμετώπος/η με αυτή την άνευ προηγουμένου απόφαση. Απόφαση που προσβάλει σύσσωμο τον απόδημο Ελληνισμό έστω και αν τον διαχωρίζει σε εκείνους(της Ευρώπης) που μπορούν να συμμετέχουν και σε εκείνους που δεν τους δόθηκε πότε το δικαίωμα. Υπενθυμίζεται και πάλι ότι το 2007 το ΠΑΣΟΚ είχε στήσει κάλπες όπου είχε τοπικές οργανώσεις σε όλο τον κόσμο...

Η Ν.Δ. που ήταν αυτή που εισήγαγε το νομοσχέδιο για το δικαίωμα στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι και το πολέμησε το ΠΑΣΟΚ τώρα ήρθε η ώρα να αποδείξει στην πράξη το αυτονόητο! Χωρίς δικαιολογίες και προσχηματικές δυσκολίες... Ιδού η ρόδος ιδού και το πήδημα!

Παρασκευή, 06 Νοεμβρίου 2009

Γιατί τηλεφωνούν από τους Δήμους γιά να μαζεύουν κόσμο γιά την Ντόρα Μπακογιάννη?

Τί είναι πάλι αυτό? Τηλεφωνούν από τους Δήμους γιά να μαζέψουν ακροατές - θεατές γιά συγκεντρώσεις της Μπακογιάννη. Τί μηχανισμούς έχει, επιτέλους, αυτή η γυναίκα? Είναι δυνατόν να πληρώνουν οι δημότες να πληρώνουν τηλεφωνικά τέλη γιά να εξυπηρετούνται υποψήφιοι αρχηγοί? Γιά να μη μιλήσουμε γιά χαμένες εργατοώρες, όταν αντί να εξυπηρετούν τους δημότες τους, κάνουν κλήσεις άγρας ακροατηρίου γιά ομιλίες... Οι Δήμαρχοι είναι ενήμεροι γι' αυτό? Διότι, αν είναι γνώστες, τότε υπάρχει τεράστιο ηθικό πρόβλημα γι' αυτούς. και μη ξεχνάμε ότι το 2010 είναι έτος αρχιαιρεσιών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης...

Πέμπτη, 05 Νοεμβρίου 2009

Αντώνης Σαμαράς στο BADMINTON 04/11/2009

«Φίλες και φίλοι,

Βλέπω μπροστά μου ένα απέραντο μήνυμα ενότητας. Η βάση του Κόμματος είναι ενωμένη, μια γροθιά Και ψηφίζει Ελπίδα! Ελπίδα για μεγαλύτερη και καλύτερη Νέα Δημοκρατία. Ελπίδα ότι θα πάμε την Ελλάδα ψηλότερα. Ελπίδα για νέα οργάνωση που σέβεται τον πολίτη, τον ψηφοφόρο, το μέλος που ακούει τον νέο άνθρωπο που αγαπάει το διάλογο.

Ελπίδα για ισχυρή ιδεολογική ταυτότητα, όπου ο Νεοδημοκράτης έχει θέσεις, ξέρει γιατί πιστεύει στην παράταξη, και δεν ντρέπεται να λέει τι είναι
Ελπίδα για ισχυρή αντιπολίτευση, έντιμη όπου συμφωνούμε, αλλά αυστηρή κι αποφασισμένη εκεί που θα διαφωνήσουμε.

Κι αυτό, γιατί οι Πρωθυπουργοί των ατελείωτων υποσχέσεων. Έχουν πάντα σύντομη ημερομηνία λήξης.

Φίλες και φίλοι,

Από την πρώτη στιγμή που έθεσα υποψηφιότητα θεώρησα απαραίτητο να διατυπώσω τις θέσεις μου.

Να λοιπόν, τα επτά πιο κρίσιμα ζητήματα, αυτής της αναμέτρησης:

Το πρώτο περικλείεται σε τρείς λέξεις: Να ψηφίσετε όλοι! Έχετε τη μεγάλη ευκαιρία να πάρετε στα χέρια σας το μέλλον του Κόμματος. Γι’ αυτό πρέπει να ψηφίσετε όλοι!

Έχετε τη μοναδική ευκαιρία. Να κάνετε τη μεγάλη αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Και η αλλαγή ηγεσίας στη Νέα Δημοκρατία θα έχει επιπτώσεις, σε όλο το πολιτικό φάσμα. Θα φέρει ανατροπές παντού. Γιατί για πρώτη φορά θα εκφραστεί ο λαός.

Και ο λαός της Νέας Δημοκρατίας, θα εκφρασθεί κόντρα στη λογική των περιχαρακώσεων που απομακρύνουν τη βάση από την ηγεσία, κόντρα στους κατεστημένους μηχανισμούς.

Και το 2004 είχαμε, για πρώτη φορά, εκλογή του αρχηγού από τη βάση, στο ΠΑΣΟΚ. Όμως τότε η διαδοχή είχε ήδη γίνει Και την επικύρωσαν σε ένα δημοψήφισμα χωρίς αντίπαλο. Και το 2007 έγινε ξανά εκλογή αρχηγού στο ΠΑΣΟΚ, με δύο υποψηφίους. Αλλά η διαφορά είναι ότι τότε την εκλογή στη βάση την επέβαλε από πάνω ο κομματικός τους μηχανισμός. Στη δική μας την περίπτωση, την εκλογή την επέβαλε η βάση, κόντρα στην αρχική αντίθεση των μηχανισμών.

Μαζί με τον Δημήτρη Αβραμόπουλο το παλέψαμε. Μαζί το πετύχαμε. Κι ήταν μεγάλη νίκη δημοκρατικότητας. Που ξεπερνά τα όρια της Νέας Δημοκρατίας. Γιά πρώτη φορά, η εκλογή εκφράζει αληθινό λαϊκό κίνημα που ανατρέπει συσχετισμούς και ισορροπίες. Γι’ αυτό σας λέω, να πάτε όλοι να ψηφίσετε. Να πάρετε και τους φίλους σας μαζί.
Γιατί το ΠΑΣΟΚ την 4η Οκτωβρίου δεν αύξησε τις ψήφους του, Πήρε όσο ακριβώς είχε πάρει το 2004. Όταν συνετρίβη! Τότε υπέστη ιστορική ήττα. Σήμερα με τις ίδιες ψήφους κυβερνά! Γιατί εμάς μας εγκατέλειψε μεγάλη, πολύ μεγάλη, ομάδα ψηφοφόρων μας. Κι απ’ αυτούς που μας εγκατέλειψαν, οι περισσότεροι δεν πήγαν σε άλλα κόμματα έμειναν σπίτι τους, Έκαναν αποχή Αυτούς να φέρετε ξανά Να ψηφίσουν νέα ηγεσία.

Να τους εξηγήσετε ότι δεν εντάσσονται σε ένα κόμμα Εντάσσονται σε ένα κίνημα λαού. Απελευθερώνουν την Πολιτική από τον ασφυκτικό έλεγχο μηχανισμών και κατεστημένων. Κι αυτό που θα λειτουργήσει στο Κόμμα μας, θα επηρεάσει μετά όλα τα κόμματα. Και θα αλλάξει το πολιτικό σκηνικό. Γι’ αυτό σας λέω, να πάτε όλοι να ψηφίσετε. Δώστε στην παράταξη τη φωνή της κοινωνίας.

Το δεύτερο που θέλω να σας πω, είναι η Ενότητα: δεν είναι μια λεξούλα που τη λέμε όλοι, γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Είναι βαθύ μου πιστεύω. Θα πω μόνο ένα: Είτε βγει η Ντόρα, είτε ο Παναγιώτης είτε ο Αντώνης, όλοι, μια ενωμένη γροθιά ενότητας θα είμαστε την επόμενη μέρα! Αυτό ζήτησε η βάση μας: Δύναμη στο αύριο, Προοπτική και Ελπίδα! Γι’ αυτό δεν απαντώ στις όποιες προσβολές Δεν με αγγίζουν Προχωράω μπροστά. Έχω ευθύνη απέναντί σας, Έχω ευθύνη απέναντι στην ενότητα της παράταξης, Και θα τιμήσω αυτή την ευθύνη. Η ιστορία ασφαλώς δεν ξαναγράφεται, Ούτε παραγράφεται. Αλλά και η Ιστορία δεν λησμονιέται. Ούτε σε δέκα ούτε σε εκατόν δέκα χρόνια!
Προσοχή, λοιπόν, να διαφυλάξουμε την Ενότητα Ιδιαίτερα τώρα στις κρίσιμες στιγμές. Όλοι μας. Και πριν απ’ όλους οι υποψήφιοι. Και να συγκρατούμε όποιους προσπαθούν να τη δυναμιτίσουν. Το λέω γιατί, το θέμα είναι να έλθει να ψηφίσει όσο το δυνατό μεγαλύτερος αριθμός Νεοδημοκρατών Και να βγούμε ενισχυμένοι. Όχι να διώξουμε τον κόσμο σκιαμαχώντας με το χθες. Ενότητα λοιπόν! Και πάνω απ’ όλα Ενότητα, Και Ενότητα στηριγμένη σε καθαρές κουβέντες.

Το τρίτο ζήτημα είναι η ταυτότητα. Η ιδεολογική μας ταυτότητα Που μέχρι τώρα δίναμε την εντύπωση ότι την κρύβαμε. Και στο εξής πρέπει να την προβάλλουμε, να την κάνουμε σημαία μας.

Στην Ελλάδα σήμερα, αν είναι κάποιος αριστερός αισθάνεται και υπερήφανος. Σεβόμαστε του καθενός τις απόψεις... Αλλά, οι Νεοδημοκράτες δεν μπορούν να είναι υπερήφανοι; Για τις ιδέες τους; Για την παράταξή τους; Θέλουν δε θέλουν, είμαστε η παράταξη που κράτησε την Ελλάδα όρθια σε δύσκολες στιγμές Είμαστε η παράταξη που ανόρθωσε την κατεστραμμένη πατρίδα μας στα μεταπολεμικά χρόνια Είμαστε η παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που αποκατέστησε και στερέωσε τη Δημοκρατία. Είμαστε η παράταξη που έβαλε την Ελλάδα στην Ευρώπη. Και, στα πολύ τελευταία χρόνια, είμαστε η παράταξη που υπό τον Κώστα Καραμανλή, ματαίωσε το Σχέδιο Ανάν, έβαλε βέτο στο Βουκουρέστι για τα Σκόπια, έβαλε την Ελλάδα στη διεθνές δίκτυο των αγωγών ενεργείας.

Έχουμε, λοιπόν, κάθε λόγο να είμαστε υπερήφανοι. Πολύ υπερήφανοι, για την Ιστορία μας, την παλαιότερη και την πρόσφατη, Αλλά είμαστε υπερήφανοι και για τις ιδέες μας. Τις μεγάλες και διαχρονικές αξίες, τις πανανθρώπινες αρχές που υπερασπιζόμαστε: Την Ελευθερία, την Αξιοπρέπεια, την Αξιοκρατία, Την Κοινωνική Δικαιοσύνη, την Ισονομία, τη Δημοκρατία και την Πατρίδα. Κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν υπάρχει Ελευθερία, Υπάρχει μόνο ο «ρεαλισμός» της Υποταγής, Ότι δεν υπάρχει Αξιοπρέπεια, Υπάρχει μόνο η σκοπιμότητα της ανέλιξης, Ότι δεν υπάρχει Αξιοκρατία, Ο καθένας ότι φάει, ό,τι πιεί, κι ό,τι προλάβει, Ότι δεν υπάρχει Κοινωνική Δικαιοσύνη, Μόνο κοινωνική ισοπέδωση, Ότι δεν υπάρχει Ισονομία, Αλλά η κυριαρχία των «ημετέρων», Ότι δεν υπάρχει Δημοκρατία, Μόνο η επιβολή των συμφερόντων, Των εξωθεσμικών κέντρων και των συντεχνιών, Ότι δεν υπάρχει Πατρίδα, Μόνο αλληλοσυγκρουόμενες ομάδες «πληθυσμού».

Εμείς αντιστεκόμαστε. Κι επιμένουμε στις αξίες μας. Τις προβάλλουμε, Και πιάνουμε τον παλμό της κοινωνίας. Που τις κουβαλά μέσα της Τις ασπάζεται, τις πιστεύει, Και περιμένει από μας να τις υπερασπιστούμε, όχι να τις κρύβουμε.

Κι αυτό μας φέρνει στο τέταρτο σημαντικό ζήτημα: Δεν αρκεί να επανέλθουμε στις παραδοσιακές αξίες και στις διαχρονικές αρχές μας: Πρέπει να τις συνθέσουμε με τις πιο σύγχρονες φιλελεύθερες αντιλήψεις. Να συνθέσουμε την Πατρίδα με την Ανταγωνιστικότητα. Να συνθέσουμε την Ελευθερία στην επιχειρηματικότητα με το κράτος-διαιτητή, που δεν υποκαθιστά τον επιχειρηματία, αλλά εξαλείφει τις στρεβλώσεις των αγορών, και διευκολύνει την διάχυση ευημερίας και ευκαιριών. Έτσι ώστε, όταν αναπτύσσεται ένας κλάδος, να συμπαρασύρει και τους άλλους, χωρίς στεγανά, χωρίς ολιγοπώλια, χωρίς καρτέλ.

Κάθε αληθινός φιλελεύθερος συγκρούεται πάντα με τις στρεβλώσεις, τα ολιγοπώλια και τα καρτέλ. Να συνθέσουμε την Ανάπτυξη και με την Κοινωνική Δικαιοσύνη, Γιατί αληθινή ανάπτυξη δεν είναι η κερδοφορία των λίγων σε βάρος της κοινωνίας. Αληθινή ανάπτυξη είναι όταν η επιτυχία κάποιων παρασύρει και τους υπόλοιπους. Όταν ευκαιρίες και η ευημερία διαχέονται σε όλους τους κλάδους, σε όλη την οικονομία, σε όλη την κοινωνία.

Η σύνθεση παραδοσιακών αξιών και σύγχρονων φιλελεύθερων αντιλήψεων, συνοψίζεται σε δύο λέξεις κοινωνικός φιλελευθερισμός. Κι ένα όραμα: ανταγωνιστικότητα παντού, διάχυση της ανάπτυξης παντού, ευκαιρίες για όλους, ευημερία για όλους. Αυτό είναι η πραγματική ανάπτυξη, οικονομική, κι όχι μόνο. Κοινωνική, και όχι μόνο, Είναι η Πολιτιστική άνθιση και η δημοκρατική ωρίμανση ενός λαού.

Η ιδεολογία του κοινωνικού φιλελευθερισμού συγκρούεται με τον κρατισμό αλλά και με τον νεοφιλελευθερισμό. Συγκρούεται με τον κρατισμό που υποδουλώνει την προσωπική ελευθερία και την επιχειρηματικότητα, στη γραφειοκρατία. Αλλά συγκρούεται και με τον νεοφιλελευθερισμό που υποτάσσει την κοινωνία στην ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία. Η κερδοφορία δεν είναι κερδοσκοπία Η επιχειρηματικότητα δεν είναι απατεωνιά. Η ελευθερία δεν είναι ασυδοσία Η δημοκρατία δεν είναι επιβολή των συντεχνιών πάνω στην πλειονότητα.
Η ιδεολογία του κοινωνικού φιλελευθερισμού Είναι η ισορροπία, που απελευθερώνει δυνάμεις, αλλά συγκρατεί ακρότητες. Απελευθερώνει τη δημιουργικότητα όλων, αλλά συγκρατεί τη βουλιμία των πιο αδίστακτων. Περιφρουρεί την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια του ατόμου, αλλά συγκρατεί την αλαζονεία των ισχυρών. Αυτή η ισορροπία δίνει στη δύναμή μας ανθεκτικότητα, Μέτρο και Αρετή.

Όσο σαφέστερα κατανοήσουμε και πιστέψουμε τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, τόσο πιο αποφασιστική και αποτελεσματική αντιπολίτευση θα κάνουμε σήμερα και τόσο πιο αποφασιστική και αποτελεσματική διακυβέρνηση θα ασκήσουμε αύριο.
Τόσο πιο πειστικά θα απαντήσουμε: -- Στην ακυβερνησία που δημιουργεί μια κυβέρνηση χωρίς Γενικούς Γραμματείς -- Στην αβεβαιότητα που προκαλεί μια νέα κυβέρνηση που αμφισβητεί κρίσιμες αποφάσεις που υπέγραψε η προηγούμενη, για τους αγωγούς και για το λιμάνι του Πειραιά. -- Στη σύγχυση που δημιουργεί η κατάργηση υπουργείων με βαρύ συμβολικό φορτίο, όπως το Μακεδονίας-Θράκης ή με κρίσιμο ρόλο στην Εθνική Οικονομία, όπως το Ναυτιλίας. -- Και στην οργή που πυροδοτεί η αναισθησία και η εκδικητικότητα που επιδείχθηκε με τα stages -- Και τόσο πιο πειστικά θα απαντήσουμε στη φοροεπιδρομή που ετοιμάζει το ΠΑΣΟΚ. Κυρίως στην επιβάρυνση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων Και στην αύξηση των έμμεσων φόρων που ετοιμάζουν, όπως στα καύσιμα. Γιατί αν πιεστούν κι άλλο οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις Θα αυξηθεί η ανεργία και θα μειωθούν τα δημόσια έσοδα Κι αν αυξηθούν οι έμμεσοι φόροι θα πληγούν πρωτίστως τα νοικοκυριά που βρίσκονται ήδη στα όριά τους.

Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός δίνει, λοιπόν, απάντηση στα σημερινά μας προβλήματα και στις αγωνίες για το αύριο...

Κι αυτό μας οδηγεί στο επόμενο σημαντικό που θέλω να σας αναφέρω: Ότι πρέπει να τελειώνουμε με τα στερεότυπα-- ή μάλλον τα συμπλέγματα -της μεταπολιτευτικής περιόδου. Που μας υποχρέωναν να απολογούμαστε για οτιδήποτε είναι αναπτυξιακό ή εθνικό...

Δεν χρειάζεται να απολογούμαστε σε κανένα. Είμαστε υπερήφανοι για τις ιδέες μας. Είμαστε πατριώτες και κοσμοπολίτες. Είμαστε πολύ πιο κοσμοπολίτες απ’ όσους ορκίζονται στην «παγκοσμιοποίηση» και ας μην έχουν ιδέα τι συμβαίνει στον κόσμο. Απ’ όσους ορκίζονται στην «Ευρώπη» κι ας μην έχουν ιδέα για το τι συμβαίνει στην Ευρώπη. Παράδειγμα: ο πατριάρχης της Ενωμένης Ευρώπης, Ο Ζακ Ντελόρ, που δήλωσε πριν λίγα χρόνια, Ότι σεβόμαστε τα εθνικά κράτη, και ότι η διάλυση των εθνών ουδέποτε υπήρξε μέρος του σχεδίου του για την Ενωμένη Ευρώπη. Γιατί άραγε ο Σοσιαλιστής Ντελόρ, ένιωσε την ανάγκη να πει ότι η διάλυση των εθνών ουδέποτε υπήρξε μέρος του σχεδίου του; Διότι υπάρχουν κάποιοι, πραγματικά ακραίοι, Που μπερδεύουν την Ένωση της Ευρώπης, με τη διάλυση των εθνών της, δηλαδή με την αναίρεση της Ιστορίας της. Αλλά η Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση Είναι σύγκλιση εθνικών κρατών, όχι διάλυσή τους. Είναι σύγκλιση εθνικών πολιτισμών, όχι ισοπέδωσή τους. Εμείς είμαστε οι Ευρωπαϊστές, όχι όσοι χρησιμοποιούν την Ευρώπη ως πρόσχημα για να καταργήσουν τις εθνικές ταυτότητες. Εμείς είμαστε αληθινοί εκσυγχρονιστές, Όσοι ζητάμε ανταγωνιστικότητα παντού, Και στην οικονομία, και στην παραγωγή, και στη διεκδίκηση ξένων αγορών και στην τήρηση των «κόκκινων γραμμών» στα εθνικά θέματα. Όχι όσοι αναζητούν «προστάτες» και θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε Νομαρχία της Ευρώπης. H Ευρωπαϊκή Ένωση δεν οικοδομείται από Νομαρχίες πληθυσμών Αλλά από λαούς που συγκλίνουν ελεύθερα και δημοκρατικά. Να τελειώνουμε, λοιπόν, με τα στερεότυπα της μεταπολίτευσης. Να απελευθερώσουμε τις ιδέες μας και να γίνουμε σύγχρονοι Ευρωπαίοι.

Κι εδώ περνάμε στο έκτο σημείο: το ξεπέρασμα των στερεότυπων της Μεταπολίτευσης, θα οδηγήσει σε μια νέα Μεταπολίτευση, ή, αν προτιμάτε, σε μια νέα φάση Δημοκρατικής ωρίμανσης: Όπου τα κόμματα θα είναι πιο κοντά στους πολίτες, Και τα κομματικά μέλη θα έχουν γνώμη και ρόλο στη λήψη των αποφάσεων. Όπου το δημόσιο συμφέρον θα κυριαρχεί Και θα το σέβονται όλοι. Όπου ο νόμος θα κυριαρχεί Και θα τον σέβονται όλοι. Όπου οι πολίτες θα μπορούν να εκφράζονται ελεύθερα σε δημοψηφίσματα, όπως συμβαίνει παντού στις προηγμένες δημοκρατικές χώρες. Δεν θα φοβούνται οι πολιτικοί τη γνώμη των πολιτών. Δεν θα φοβούνται οι ηγέτες τη γνώμη των οπαδών τους. Όπου η πλειοψηφία θα κυριαρχεί και οι μειοψηφίες θα γίνονται σεβαστές, Δεν θα καταδυναστεύουν οι εκάστοτε μειοψηφίες την πλειοψηφία.

Όπου ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας θα ανθεί και θα οδηγεί την ανάπτυξη, αλλά δεν θα καταδυναστεύει την Κοινωνία, ούτε θα χειραγωγεί την Πολιτική. Όπου ο βουλευτής και ο υπουργός που κάνουν τροχαία παράβαση θα παίρνουν κλήση και θα την πληρώνουν. Κι όπου δεν θα διανοείται κανείς, ποτέ, Να ξεστομίσει τη φοβερή εκείνη φράση: -- Ξέρεις ποιός είμαι εγώ, ρε; Γιατί απέναντι στο Νόμο και τη δικαιοσύνη δεν έχει σημασία ποιός είσαι, αλλά τι έκανες. Κι οι νόμοι που ισχύουν για τον απλό πολίτη θα ισχύουν και για τους ισχυρούς. Μια νέα δημοκρατική κοινωνία, όπου οι νέοι θα έχουν ισότητα στις ευκαιρίες και προοπτικές σταδιοδρομίας, Όπου οι επιχειρηματίες και οι επαγγελματίες θα ανταγωνίζονται με ίσους όρους Όπου ο Πολίτης θα νιώθει ασφάλεια Και ο κατηγορούμενος θα έχει εμπιστοσύνη στην απονομή δικαιοσύνης.

Όλα αυτά που ίσως σας ακούγονται μακρινά, εμείς πρέπει να τα κάνουμε πραγματικότητα. Είναι στοιχεία της ιδεολογίας μας Είναι πολιτικά μας οράματα. Εμείς μόνο μπορούμε να τα κάνουμε πραγματικότητα. Όπως κάνουν τα Κεντροδεξιά κόμματα παντού στον κόσμο. Το χρωστάμε στον εαυτό μας. Το χρωστάμε στην Ελλάδα, Το χρωστάμε, στην Ιστορία της παράταξής μας. Το χρωστάμε, πάνω απ’ όλα, στη νεολαία. Τη νεολαία της Ελλάδας που σήμερα πρέπει να της προσφέρουμε τα ιδανικά μας. Για μιαν Ελλάδα καλύτερη, Για μια κοινωνία καλύτερη. Το χρωστάμε και στην ίδια την δική μας νεολαία, την ΟΝΝΕΔ στις τάξεις της οποίας είχα την τιμή να είμαι από τους πρώτους ΟΝΝΕΔίτες κι από την οποία άρχισα τη σταδιοδρομία μου σε αυτή την παράταξη. Την ΟΝΝΕΔ που δίνει σκληρό αγώνα σε όλους τους κοινωνικούς χώρους. Και απαιτεί, με το δίκιο της, να κρατάμε ψηλά τις αρχές και τα ιδανικά μας. Να καταρρίψουμε τις εμμονές και τα συμπλέγματα της Μεταπολίτευσης, Να κάνουμε τις ιδέες μας μαγνήτη για την κοινωνία Όπως συμβαίνει παντού στον κόσμο. Αυτό θα είναι το πρωταρχικό βήμα εκσυγχρονισμού της Ελληνικής κοινωνίας Που μένει καθηλωμένη σε παρωχημένα στερεότυπα. Το χρωστάμε, λοιπόν, στη νεολαία, στην οποία ανήκει το αύριο. Και δίνει τη μάχη της καθημερινά με το χθες...

Πράγμα που μας φέρνει στο έβδομο και τελευταίο σημείο: Πώς θα τα κάνουμε όλα αυτά πραγματικότητα; Πώς θα έλθουμε στην εξουσία και θα πολιτευθούμε διαφορετικά; Κάποιοι μας λένε τη γνωστή «συνταγή»: Να κυνηγήσουμε τον ταλαντευόμενο, τον οριακό ψηφοφόρο Αυτόν που ψήφισε, ίσως, κάποτε Νέα Δημοκρατία Και να τον φέρουμε πίσω Καμία αντίρρηση. Αλλά μόνον αφελής μπορεί να πιστεύει ότι έτσι θα ξανάλθουμε στην εξουσία. Γιατί οι μεγάλες μας απώλειές μας δεν ήταν ούτε προς το ΠΑΣΟΚ ούτε προς το ΛΑΟΣ. Οι μεγάλες μας απώλειες ήταν προς την αποχή. Το ΠΑΣΟΚ δεν κέρδισε ψήφους από το 2004, όταν υπέστη στρατηγική ήττα. Τις ίδιες ψήφους πήρε τότε και τώρα. Εμείς χάσαμε, κυρίως προς την αποχή.

Κυνηγώντας τον ευκαιριακό ψηφοφόρο, τον ταλαντευόμενο, -- αυτόν που πότε ψηφίζει έτσι και πότε αλλιώς --χάσαμε τελικά τον πυρήνα των οπαδών μας, αυτούς που μας ψήφιζαν πάντα και τώρα μας γύρισαν την πλάτη, και περιμένουν σπίτι τους να τους ξανακερδίσουμε Κι αν δεν κερδίσουμε ξανά τις εκατοντάδες χιλιάδες των παραδοσιακών οπαδών μας, που μας εγκατέλειψαν και πήγαν σπίτι τους, Δεν πρόκειται ποτέ να δούμε εξουσία, κυνηγώντας τους «ταλαντευόμενους».

Αν δεν πείσουμε πρώτα τους ίδιους τους οπαδούς μας Πώς θα πείσουμε τους παραέξω; Είναι άλλο πράγμα να προσπαθούμε να κερδίσουμε ψηφοφόρους από το ΠΑΣΟΚ, Κι είναι τελείως διαφορετικό πράγμα να μετατοπιζόμαστε εμείς οι ίδιοι προς το ΠΑΣΟΚ.

Γιατί αν αρχίσουμε να «μοιάζουμε» με το ΠΑΣΟΚ δεν θα κερδίσουμε κανένα από τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ. Αυτοί έχουν που να ψηφίσουν. Απλώς εμείς θα χάσουμε ακόμα περισσότερους παραδοσιακούς δικούς μας ψηφοφόρους. ΠΑΣΟΚ υπάρχει ένα και μας φθάνει. Δεν χρειαζόμαστε άλλο.. Χρειαζόμαστε μια Νέα Δημοκρατία που εμφανίζεται ως εναλλακτική λύση προς το ΠΑΣΟΚ. Που δεν προσπαθεί να γίνει ένα «καλύτερο ΠΑΣΟΚ». Πρέπει να δώσουμε διαφορετική, καλύτερη και πιο ελκυστική προοπτική στην ελληνική κοινωνία απ’ αυτήν που δίνει το ΠΑΣΟΚ. Όχι να προσπαθούμε να του μοιάσουμε.

Αυτό είναι ολέθριο σφάλμα. Κυνηγώντας τις όχθες του ποταμού, χάσαμε την κοίτη του. Κυνηγώντας τον οριακό ψηφοφόρο, αφήσαμε να αδειάσει η βασική δεξαμενή μας. Αυτό το λάθος πρέπει να το σταματήσουμε. Κοιτάξτε τι έκανε ο Σαρκοζύ στην Γαλλία. Την κρίσιμη στιγμή, όταν ξέσπαγαν ταραχές στα προάστια του Παρισιού Ο Σαρκοζύ δεν δίστασε... Αποκατέστησε την τάξη. Συσπείρωσε πρώτα την παράταξή του γύρω του, Κι ύστερα συσπείρωσε όλη την κοινωνία. Τον έβριζαν από τα αριστερά, τον αποδοκίμαζαν αντίπαλοί του ακομα και ομοϊδεάτες του, Αλλά εκείνος δεν πτοήθηκε Τελικώς, στις εκλογές σάρωσε κυριολεκτικά: Κέρδισε από τα Δεξιά κι από το Κέντρο κι από την Αριστερά. Κέρδισε από παντού.

Η στρατηγική αυτή: πρώτα κερδίζω την ψυχή της παράταξης κι ύστερα απελευθερώνω τη δύναμη των ιδεών της, Πρώτα πείθω αυτούς που είναι δίπλα μου κι ύστερα πείθω κι όσους είναι απέναντί μου, Είναι η μόνη στρατηγική ικανή να αντιστρέψει την κατάσταση γρήγορα.
Και να θυμάστε, Σύντομα θα χρειαστεί να παρουσιάσουμε εναλλακτική λύση για την ελληνική κοινωνία Σύντομα θα φανούν τα μεγάλα προβλήματα που έχει το ΠΑΣΟΚ και τα αδιέξοδα στα οποία έχει εμπλακεί.

Φίλες και φίλοι,

Θέτω υποψηφιότητα για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, Για να κρατήσουμε τα ουσιώδη και να αλλάξουμε όσα μας βαραίνουν και μας κρατάνε πίσω. Ξέρετε ότι το μπορώ Μαζί το μπορούμε. Θέτω υποψηφιότητα για να επιστρέψουμε στις βασικές αρχές και αξίες μας, για να προβάλλουμε τις ιδέες μας, όχι να τις κρύβουμε, για να τις μετατρέψουμε σε μαγνήτη και να κερδίσουμε την κοινωνία. Ξέρετε ότι το μπορώ Μαζί το μπορούμε. Θέτω υποψηφιότητα για να ξεπεράσουμε τα συμπλέγματα, τις εμμονές και τα στερεότυπα της Μεταπολίτευσης, για να μπούμε σε μια νέα φάση περισσότερης αυθεντικότερης και καλύτερης δημοκρατίας. Θέτω υποψηφιότητα για να σταματήσει πλέον μέσα στο κόμμα το παιγνίδι των μηχανισμών Για να πάρουν το κόμμα στα χέρια τους τα μέλη του. Και για να εξαλειφθούν, μια για πάντα οι περιχαρακώσεις και οι κλειστοί μηχανισμοί.

Κι επειδή κάποιοι δεν καταλαβαίνουν ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, Όταν λέμε «μηχανισμοί», δεν εννοούμε τον κομματικό μηχανισμό, Δεν εννοούμε την οργανωτική δομή του κόμματος, Που αποτελείται από αιρετά στελέχη. Εννοούμε τους άτυπους μηχανισμούς στήριξης προσώπων, Πέρα από τα κομματικά όργανα: Που μοιράζουν «κουκιά», Που αποκλείουν άξια στελέχη υπέρ των «ημετέρων», Που διαιρούν το κόμμα και διώχνουν τα μέλη. Αυτούς τους μηχανισμούς θα εξαλείψουμε. Γιατί υπήρξαν και λειτούργησαν τέτοιοι μηχανισμοί Κι έχουν κι αυτοί το μερίδιό τους για τη βαριά ήττα της 4ης Οκτωβρίου. Για όσους δεν καταλαβαίνουν μιλάω για τα κομματικά «βιλαέτια», για τα κομματικά «φέουδα». Όλοι ξέρουμε ότι υπάρχουν τέτοια «φέουδα». Κι όλοι ξέρουμε, επίσης, ότι τώρα πια, με το άνοιγμα της εκλογής στη βάση, αυτοί οι μηχανισμοί έχασαν τον έλεγχο Γιατί, προσέξτε: Όταν μιλούν τα μέλη Οι μηχανισμοί σιωπούν. Ακούστε: Λέω όχι στους μηχανισμούς, λέω ναι στο διάλογο με τη βάση. Γιατί ο μηχανισμός γίνεται από φόβο Και παράγει φόβο Ενώ ο διάλογος γίνεται από αγάπη Και παράγει ενότητα!

Θέτω λοιπόν υποψηφιότητα για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας Για να εξαλείψουμε αυτούς τους μηχανισμούς Και να αποκτήσουμε σύγχρονη οργάνωση, Ευρωπαϊκού Κεντροδεξιού κόμματος. Ξέρετε ότι το μπορώ Μαζί το μπορούμε. *Θέτω υποψηφιότητα για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, Για να γίνει ξανά το δημόσιο ήθος σημαία της παράταξής μας. Είμαστε άνθρωποι που βάζουμε πολύ υψηλά τον πήχη του δημόσιου ήθους. Το στοίχημα της διαφάνειας και της προσωπικής ακεραιότητας των στελεχών μας θα το κερδίζουμε καθημερινά. Χωρίς «γκρίζες ζώνες» ανάμεσα στο νόμιμο και το ηθικό. Καμία έκπτωση στα ζητήματα δημοσίου ήθους. Καμία ανοχή σε πρακτικές που πλήγωσαν την παράταξη. Θέτω υποψηφιότητα γιατί δίνω υψίστη προτεραιότητα στο ζήτημα αυτό, Ξέρετε ποιός είμαι Ξέρετε ότι το μπορώ Μαζί το μπορούμε.

Θέτω υποψηφιότητα για Πρόεδρος του Κόμματος, Γιατί από σας αντλώ Ελπίδα, Για να μεταδώσω αυτή την Ελπίδα παντού, Μια υποψηφιότητα Ελπίδας, ένα μήνυμα Ελπίδας, μια υπόσχεση Ελπίδας, Σε δύσκολες ώρες, σε κρίσιμες στιγμές, Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από πολλά πράγματα, μα περισσότερο χρειάζονται ένα: Ελπίδα.

Όλα τα άλλα αν τους τα δώσετε, χωρίς Ελπίδα νιώθουν χαμένοι Όλα τα άλλα αν τους λείψουν κι έχουν Ελπίδα, μπορούν να ορθοποδήσουν. Τώρα ζούμε δύσκολες ώρες. Γιατί μας χτύπησε η διεθνής κρίση. Αλλά, ειδικά στη Νέα Δημοκρατία, υποστήκαμε και μια βαριά ήττα Αυτή τη στιγμή, χρειαζόμαστε πάνω απ’ όλα Ελπίδα! Χειροπιαστή Ελπίδα και συγκεκριμένη Προοπτική. Από όλα τα πράγματα που θα ήθελα να εκφράσω ποτέ ως πολιτικός, Απ’ όλα τα πράγματα που θα ήθελα να εμπνεύσω και να συμβολίσω, Απ’ όλα τα πράγματα που θα ήθελα να αντλήσω από τους γύρω μου και να μεταδώσω παντού, Η Ελπίδα είναι το πιο ευγενικό, το πιο αστραφτερό, το πιο δυνατό Και στις μέρες μας το πιο επίκαιρο, το πιο απαραίτητο...

Η Ελπίδα ότι μαζί θα πάμε την παράταξη ψηλά Η Ελπίδα ότι μαζί θα πάμε την Ελλάδα ψηλότερα Η Ελπίδα που σας ταιριάζει, Η Ελπίδα που σας αξίζει, Η Ελπίδα που παίρνω από σας, τους αγωνιστές της παράταξης Και θέλω να την μεταδώσω παντού, σε όλους τους Έλληνες.

Θέτω υποψηφιότητα για την Προεδρία του Κόμματος Για να κάνουμε ξανά τη Νέα Δημοκρατία την Ελπίδα της Ελλάδας, ώστε μαζί να χτίσουμε την Ελλάδα της Ελπίδας.»

Κυριακή, 01 Νοεμβρίου 2009

Σοφία Ψυχογιού, συγγνώμη!

πριν από λίγες ημέρες νέοι άνθρωποι χτυπήθηκαν από καλάσνικοφ στην Αγία Παρασκευή. Ανάμεσα σ' αυτούς ήταν η δόκιμος αστυνομικός Σοφία Ψυχογιού, μιά νέα κοπέλλα από ένα χωριό της Άρτας (σύμφωνα με δημοσίευμα της REALNEWS), απόφοιτη τμήματος ΤΕΙ Πληροφορικής που μη έχοντας άλλη βιοποριστική δυνατότητα έδωσε εξετάσεις και επέτυχε την είσοδό της στο σώμα των Ειδικών Φρουρών. Αυτό το πρόσωπο χτυπήθηκε από κάποιους αθηναίους ...βουτυρομπεμπέδες σαν εκπρόσωπος της ανάλγητης εξουσίας. Από κάποιους οι οποίοι αγόρασαν το καλάσνικοφ, όχι με χρήματα που κέρδισαν με το ιδρώτα τους αλλά απ' το χαρτζηλίκι του ...μπαμπά τους ή από τυχόν "κοινωνικοποίηση" (βλ. ληστεία) του τραπεζικού κεφαλαίου. Ποιός και με ποιό δικαίωμα χτυπούν νέα παιδιά που μόλις ξεκινούν την ζωή τους γιά να ικανοποιήσουν το όποιο καπρίτσιο τους ή δικό τους ψυχολογικό πρόβλημα?
Η Χωματερή των Αθηνών αισθάνεται την ηθική υποχρέωση έναντι όσων παλεύουν γιά να κερδίσουν την ζωή τους να ζητήσει ΣΥΓΓΝΩΜΗ έναντι όλων ημών που, δυστυχώς, γεννηθήκαμε και κατοικούμε σ' αυτήν την απάνθρωπη μεγαλούπολη στην ΣΟΦΙΑ ΨΥΧΟΓΙΟΥ.
ΣΥΓΓΝΩΜΗ διότι ενώ κλήθηκε να προστατεύσει πολίτες αυτήν την στιγμή δίνει μάχη γιά την δική της ζωή χτυπημένη από χέρια αρρωστημένων εγκεφάλων, που το μόνο που επιδιώκουν είναι η ικανοποίηση των διεστραμμένων ορέξεών τους.
Είναι η συγγνώμη που οφείλει η πρωτεύουσα του αθηνοκεντρικού μας κράτους στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2009

Ο προκλητικότατος βουλευτής Ν.Δ. Αχμέτ Ιλχάν

Η σοκαριστική αυτή δήλωση του μουσουλμάνου (τούρκου σύμφωνα με δηλώσεις του ιδίου) βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, κυρίου Αχμέτ Ιλχάν, έρχεται για να ρίξει φως στην πολιτική δραστηριότητα της κ. Μπακογιάννη κατά τη διάρκεια της υπουργείας της στο Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών.

Σαφέστατα αυτή η δήλωση δεν αποτελεί στήριξη της κ. Μπακογιάννη, αλλά έναν ουσιαστικό κόλαφο που ξεσκεπάζει τις αποφάσεις και την δράση της γύρω από το θέμα της Ελληνικής Θράκης. Μήπως η Άγκυρα μέσω της συγκεκριμένης δήλωσης του «Νεοδημοκράτη» βουλευτή επιχειρεί να στείλει ένα “μήνυμα δύναμης” προς τον σημερινό πρωθυπουργό;

Επανέρχεται στο θέμα της διαδοχής στην ηγεσία της ΝΔ με συνέντευξη του στο «Πρώτο Θέμα» ο πρώην βουλευτής της ΝΔ Αχμέτ Ιλχάν, εξηγώντας του λόγους για τους οποίους στηρίζει θερμά την υποψηφιότητα της Ντόρας Μπακογιάννη. «Μας έκανε ότι της ζητήσαμε» λέει χαρακτηριστικά ο κ.Ιλχάν και συνεχίζει: «εισήγαγε την τουρκική γλώσσα ως μάθημα στα δημόσια σχολεία της Δυτικής Θράκης, παρείχε οικονομική υποστήριξη ώστε να έλθουν σχολικά βιβλία από την Τουρκία στα ελληνικά μειονοτικά σχολεία, δρομολόγησε το θέμα του μουφτή και αν δεν την προλάβαιναν οι εκλογές θα είχαμε σύντομα την εκλογή και όχι τον διορισμό του θρησκευτικού μας ηγέτη…»

Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα ο Αχμέτ Ιλχάν ο οποίος είχε ξεσηκώσει σάλο το 2006 υπογράφοντας κείμενο που μιλούσε για «Τουρκομουσουλμανική μειονότητα» και «Μητέρα Πατρίδα Τουρκία», δηλώνει πως δεν θα ήθελε σε καμία περίπτωση να αναλάβει πρόεδρος ο Αντώνης Σαμαράς και σε τέτοια περίπτωση θα αναστείλει οποιαδήποτε δραστηριότητα του στο κόμμα.

Είναι περιττό να τονίσουμε ότι ο κ. Ιλχάν είναι ένας εκ των εκλεκτών του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής με ότι αυτό συνεπάγεται.

από την «Φωνή της Ροδόπης»

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009

Νικήτας Κακλαμάνης με Ντόρα Μπακογιάννη?

Ο Νικήτας Κακλαμάνης από την λαϊκή δεξιά στηρίζει Μπακογιάννη γιά πρόεδρο της ΝΔ... Αυτό κι αν αποτελεί είδηση. Πώς είναι δυνατόν αυτός που είχε πιστεύσει στον Α. Σαμαρά κάποτε και είχε εκλεγεί βουλευής, τότε, μαζί του να στηρίζει σήμερα την θυγατέρα του τότε πρωθυπουργού? Έλλειψη εμπιστοσύνης στον τότε πρόεδρό του Σαμαρά ή κυβίστηση..., όπως συνηθίζουν πολλοί αυτήν την εποχή στο κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Το να γύρισε ένας εκπρόσωπος της λαϊκής δεξιάς προς τον νεοφιλελευθερισμό λίγο δύσκολο. Άρα, ο Δήμαρχος δείχνει την προτίμησή του στον αθηνάρχη υποψήφιο που προηγείται στις δημοσκοπήσεις, και μάλλον θα εκλεγεί τον Δεκέμβριο. Επομένως, θα διεκδικήσει νέα θητεία στον δημοτικό θώκο και θέλει να εξασφαλίσει την υποστήριξη του νέου αρχηγού της παράταξης. Τι θα συμβεί, όμως, αν έλθουν τα πάνω-κάτω και επόμενος αρχηγός αναδειχθεί ο Αβραμόπουλος? Ποιός εγγυάται ότι δεν θα το έχει κρατήσει "μανιάτικο"? Άλλωστε, οι Αρκάδες είναι λίγο βορειότεροι....

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

ο Κ. Παπούλιας γιά δεύτερη θητεία

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποδέχθηκε να είναι εκ νέου υποψήφιος για την Προεδρία. Οπότε με το δεδομένο ότι το ΠΑΣΟΚ διά του Παπανδρέου θα τον προτείνει τον Μάρτιο και το γεγονός ότι η ΝΔ διά του Καραμανλή ήδη έχει διακηρύξει ότι θα προτείνει τον νυν Πρόεδρο γιά δεύτερη θητεία.
Ευτυχώς, διότι αποτελεί την έσχατη διασφάλιση γιά τα εκκρεμή εθνικά ζητήματα, έναντι του Πρωθυπουργού και της μέλλουσας να εκλεγεί (όπως δείχνουν τα πράγματα) Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Παρά την ηλικία του αποτελεί το μοναδικό εχέγγυο ότι δεν θα θρηνήσουμε νέες εθνικές απώλειες.