Δευτέρα, 19 Μαΐου 2008

Ο Ζοζέ Πεσέιρο λίγο πριν φύγει από την Ελλάδα στην «Καθημερινή της Κυριακής» στην Παιανία, μιλώντας γιά όλους και γιά όλα

«Βελτιώστε κοινωνία και ποδόσφαιρο»

Το ραντεβού με τον Ζοζέ Πεσέιρο ήταν για τις 5 το απόγευμα της Πέμπτης στις εγκαταστάσεις της Παιανίας. Ειδοποίησε ότι θα αργήσει λίγο αλλά καθυστέρησε ακόμη περισσότερο γιατί από την ώρα που πέρασε την πύλη μέχρι να φτάσει στους ξενώνες, έκανε αρκετές στάσεις για να μιλήσει σε όσους έσπευδαν να τον αποχαιρετήσουν. Λίγες ώρες νωρίτερα είχε ανακοινώσει ο ίδιος το διαζύγιό του με τον Παναθηναϊκό και ήξερε ότι η μέρα θα ήταν περίεργη. Το κινητό του κτυπούσε ασταμάτητα. Μέχρι να ξεκινήσουμε, απάντησε μόνο σε μία κλήση. Ηταν από τον Κάρλος Κεϊρόζ, που τον κάλεσε για να τον ενημερώσει ότι όλα είναι ΟΚ για τον τελικό της Μόσχας. Ο Πεσέιρο θα δει από τις εξέδρες του «Λουζνίνσκι» τον αγώνα της Μάντσεστερ με την Τσέλσι. Τι άλλο να κάνει; Η ζωή συνεχίζεται...

— Δύσκολη μέρα η σημερινή, έτσι δεν είναι;

— Υπάρχει λύπη γιατί δέθηκα με τον Παναθηναϊκό. Καταφέραμε και δημιουργήσαμε με όλους μια καλή σχέση όχι μόνο επαγγελματική αλλά και συναισθηματική. Υπάρχει λύπη αλλά και η ικανοποίηση ότι δώσαμε τα πάντα για να πετύχουμε. Νομίζω ότι κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την αφοσίωσή μας στον Παναθηναϊκό. Δεν μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι γιατί δεν κερδίσαμε τον τίτλο, έχουμε όμως καθαρή τη συνείδησή μας. Τα περισσότερα πράγματα που θέλαμε να εφαρμόσουμε σε όλα τα επίπεδα της δουλειάς μας, τα καταφέραμε. Χαίρομαι γιατί όλοι στο «σταφ» της Παιανίας, έδειξαν ότι τους άρεσε να δουλεύουν μαζί μας. Αν και στη ζυγαριά είναι οι τίτλοι πρώτα, κανείς που έζησε το έργο μας δεν μπορεί να το αμφισβητήσει.

— Φεύγοντας από τη Ελλάδα, τι εικόνα κρατάτε από την περίφημη ελληνική νοοτροπία;

— Υποχρέωση κάθε ανθρώπου του ποδοσφαίρου είναι να κατανοήσει και να προσαρμοσθεί γρήγορα στην κουλτούρα του τόπου που δουλεύει, όπως και να εφαρμόσει οτιδήποτε μπορεί για να συνεισφέρει θετικά σ’ αυτή τη νοοτροπία. Είναι σίγουρα πολύ θετικό το πάθος και ο ενθουσιασμός των Ελλήνων, πρέπει όμως να υπάρχει ένα μέτρο γιατί μερικές φορές χάνουμε τη λογική. Πρέπει να υπάρχει ισορροπία στην καρδιά και τη λογική.

— Ποιά εικόνα θα μεταφέρετε στην πατρίδα σας για το ελληνικό ποδόσφαιρο;

— Η Ελλάδα είναι Πρωταθλήτρια Ευρώπης. Το άξιζε 100%. Μπορεί ακόμα να βελτιωθεί στη δομή, στο σύστημα, την οργάνωση, γενικότερα στην καλλιέργεια των ανθρώπων που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο. Και η Πορτογαλία πέρασε το ίδιο στάδιο. Υπάρχει μια συνεχής εξέλιξη σε όλα. Το ποδόσφαιρο είναι ο μικρόκοσμος της κοινωνίας που είναι ο μακρόκοσμος. Αδύνατον να είναι το ποδόσφαιρο οργανωμένο όταν η κοινωνία είναι ανοργάνωτη. Ολοι έχουν ευθύνη να πάνε την κοινωνία ένα βήμα πιο μπροστά. Και ο Τύπος έχει ευθύνη. Συχνά οι εφημερίδες μπαίνουν στον εύκολο δρόμο του ανταγωνισμού, έχουν όμως την ευθύνη όχι μόνο να πληροφορούνε αλλά και να αναπτύσσουνε και να καλλιεργούνε. Η εκπαίδευση δεν είναι ευθύνη μόνο των σχολείων. Είναι και των ΜΜΕ γιατί έχουν πολύ μεγάλη δύναμη. Δεν είναι πρόβλημα μόνο της Ελλάδας, είναι γενικότερο.

«Ο Νίνης έχασε αγώνες, αλλά κέρδισε μέλλον»

Σημείο αναφοράς για τον Πεσέιρο υπήρξε ο τρόπος που χειρίστηκε τον Σωτήρη Νίνη και τον Έκι Γκονζάλες. Ειδικά η γκρίνια του κόσμου για το λιγοστό χρόνο που έδωσε στον Νίνη, ήταν αφορμή για πολλές εκρήξεις.

— Τελικά, αυτή η ιστορία με τον Νίνη σάς έκανε πολύ κακό σε προσωπικό επίπεδο;

— Έκανε κακό σε μένα και σίγουρα πολύ καλό στον Νίνη. Αυτή τη στιγμή είναι περισσότερο ποδοφαιριστής απ’ όσο ήταν πέρυσι, παρότι έπαιξε λιγότερο από όσο και εγώ και αυτός περιμέναμε. Σαν ποδοσφαιριστής και σαν άνθρωπος ο Νίνης είναι πολύ νέος και είναι σε διαδικασία εξέλιξης. Προσπαθήσαμε συστηματικά να τον βελτιώσουμε όσο γίνεται στον αμυντικό και επιθετικό τομέα, να δείξει περισσότερο επαγγελματισμό και ζήλο στην προπόνηση, να αναπτυχθεί ως άνθρωπος, ως προσωπικότητα, ως ποδοσφαιριστής. Αυτά είναι δική μας ευθύνη, όχι δική του. Όσα γίνανε πέρυσι και εφέτος, ίσως επηρέασαν την εξέλιξή του. Θέλαμε να βάλουμε βάσεις για να μείνουνε σε όλη του τη ζωή. Ίσως να νιώθει πως έχασε χρόνο αυτή τη σεζόν, αλλά κέρδισε πολλά για το μέλλον. Εγώ σαφώς και έχασα για να υπερασπιστώ τον Νίνη ως ποδοσφαιριστή και τα συμφέροντα του Παναθηναϊκού. Του χρόνου θα είναι καλύτερος αν συνεχίσει με μικρά αλλά σταθερά βήματα και όχι με μεγάλα, που ποτέ δεν ξέρεις πού θα οδηγήσουν. Μου άρεσε στον Σωτήρη ότι είχε τη δύναμη να αντιμετωπίσει όσα γράφονταν και λέγονταν γι’ αυτόν. Προσπάθησε πολύ για να βελτιωθεί στο σώμα, στο μυαλό, στη νοοτροπία, παντού. Σ’ αυτή την ηλικία είναι αρκετά δύσκολο.

— Σκεφτήκατε την εύκολη λύση να τον χρησιμοποιείτε για να αποφορτισθεί η πίεση;

— Για μένα είναι πολύ δύσκολο αυτό. Ποτέ δεν ξέρουμε τα όρια της αντοχής μας, αλλά ποτέ δεν θέλησα να κάνω τα εύκολα για να βελτιώσω τη θέση μου.

— Η τύχη τα έφερε να φύγετε από τον Παναθηναϊκό την ίδια μέρα με τον Γκονζάλες...

— Έχω την άποψη ότι όλοι οι παίκτες είναι καλοί επαγγελματίες αλλά κάποια στιγμή κάνουν λάθη. Ουδείς αλάθητος στον κόσμο ή στη δική μου την ομάδα. Απλώς τα συμφέροντα της ομάδας είναι πολύ πιο ψηλά από τα συμφέροντα του προπονητή ή των παικτών. Είμαι πιο μαλακός όταν κάτι δεν επηρεάζει όλη την ομάδα και αλλιώς όταν την επηρεάζει. Ο προσανατολισμός δεν πρέπει να χάνεται, οι κανόνες πρέπει να τηρούνται.

— Θα είχατε να πείτε κάτι στον Εκι;

— Του εύχομαι να είναι όσο πιο ευχαριστημένος γίνεται και να έχει καλή τύχη. Δεν το λέω για να το πω. Από καρδιάς τού εύχομαι να έχει επιτυχία. Ως προπονητής, εγώ είμαι υπεύθυνος για όλους, υπεύθυνος και για τα λάθη τους. Όλοι έχουν δικαίωμα στο λάθος στο ποδόσφαιρο, το ίδιο και στη ζωή. Αλλά να δείχνουν χαρακτήρα και να μην το επαναλαμβάνουν.

«Αυτά ήταν τα λάθη που έκανα φέτος στον Παναθηναϊκό»

Εξ ορισμού, όταν ο στόχος χάνεται, την ευθύνη την έχει ο καπετάνιος. Ο Παναθηναϊκός δεν κέρδισε τίποτα εφέτος, παρότι η γενική του εικόνα ήταν πολύ καλύτερη από την περυσινή.

— Κάνοντας την αυτοκριτική σας, ποια λάθη χρεώνετε στον εαυτό σας;

— Έκανα λάθη, σίγουρα. Για παράδειγμα, το ότι δεν ήξερα τι γίνεται έξω από τα αποδυτήρια, ίσως να βγήκε σε κακό. Είμαι υπόλογος όταν οι παίκτες μου δεν έχουν καλή ψυχολογία, οπότε το να μην ξέρω τι διαβάζουν ή τι ακούνε ή ποιο είναι το περιβάλλον τους, ίσως δημιούργησε σύγχυση. Αυτό είναι μόνο ένα από τα λάθη μου.

— Να πούμε και μερικά άλλα;

— Πάντα υπάρχουν λάθη, όπως στις επιλογές παικτών ή κάποιες κινήσεις από τον πάγκο που δεν βγήκανε. Αυτά τα καταλαβαίνεις μετά... Χριστόν. Λάθος μου ήταν που είχαν μεγάλη ένταση οι προπονήσεις. Κάναμε κάποιες μετρήσεις και τις εκτίμησα με καθυστέρηση. Έδειξαν ότι το άγχος και η πίεση των παικτών τους έκαναν να αντιδρούν αρνητικά στις προπονήσεις. Όταν το καταλάβαμε, χαμηλώσαμε την ένταση. Ήταν η κρισιμότερη καμπή του πρωταθλήματος και αυτό το λάθος μου φάνηκε στα παιχνίδια. Θα έπρεπε, επίσης, να μιλήσω περισσότερο προσωπικά με κάθε παίκτη, για να αποφορτιστούν από την πίεση. Ολα τα άλλα είναι τελείως υποκειμενικά.

— Δικαιολογούν όλα αυτά τη διαφορά της εικόνας ή υπάρχουν κι άλλα;

— Κυρίως αυτά, τα άλλα είναι μικρότερης σημασίας. Θα μπορούσαμε με διαφορετικές τακτικές, ψυχολογικές ή προπόνησης, να ισορροπήσουμε την ομάδα. Το μοντέλο να πιέζουμε από ψηλά μας κούραζε και θα μπορούσαμε να μην το έχουμε κι ας ήταν ένα στοιχείο που μας χαρακτήριζε. Το 4-2-3-1 βολεύει για να πιέζεις ψηλά με λιγότερη κούραση, να είμαστε πιο συμπαγείς. θα μπορούσα να το είχα επιλέξει νωρίτερα. Μιλάμε για μια σεζόν με 46 παιχνίδια, όπου χάσαμε έξι φορές. Σε κάθε τρία ματς, κερδίζαμε τα δύο. Το μοναδικό αρνητικό ήταν ότι κάναμε κοιλιά στην κρισιμότερη καμπή. Η γενική εικόνα ήταν μιας σταθερής ομάδας η οποία αντιδρούσε καλά όταν όλοι λέγανε ότι επιστρέφουν τα φαντάσματα. Φαντάσματα δεν υπάρχουν πια, τα διώξαμε με τη δουλειά. Δεν είναι εύκολο να αντιδράσεις θετικά μετά την απώλεια του τίτλου και εμείς το κάναμε.

— Πολλοί λένε ότι παίξατε καλά αφού τα χάσατε όλα...

— Όχι, δεν ισχύει. Σε δύσκολα εκτός έδρας παιχνίδια με πολύ κόσμο, αντιδράσαμε καλά. Το 1-1 με τον Ολυμπιακό ήταν καθοριστικό γιατί αν παίρναμε μια νίκη που αξίζαμε απόλυτα, όλα θα ήταν διαφορετικά και για μας και γι’ αυτούς. Το 4-0 είναι δική μου ευθύνη γιατί παίξαμε με πολύ παραπάνω ρίσκο απ’ όσο έπρεπε, θέλοντας να εκμεταλλευτούμε το ψυχολογικό προβάδιαμα που είχαμε. Παρά το χαστούκι του 4-0 σταθήκαμε όρθιοι. Δείξαμε χαρακτήρα, δύναμη και προσωπικότητα. Δεν ξέρω αν πέρασε αυτό στον Τύπο. Δεν έχω πρόβλημα όταν χάνουμε, να χάνει ο Πεσέιρο κι όταν νικάμε, να κερδίζουν όλοι.

— Πολλοί πιστεύουν ότι στο ματς με τον ΟΦΗ, μερικοί παίκτες σας έπαιζαν σα να μη θέλουν να κερδίσουν. Νοιώσατε κάτι τέτοιο;

— Σε καμία περίπτωση. Με τίποτα. Ήθελαν αλλά δεν μπορούσαν. Η ήττα εξηγείται ποδοσφαιρικά. Η ευθύνη είναι δική μου ξεκάθαρα. Αντί να βάλω χαφ, έβαλα επιθετικούς και έκανα τα πράγματα χειρότερα γιατί χάσαμε την οργάνωσή μας. Όποιος είναι απ’ έξω, λέει ό,τι θέλει. Οι προπονητές ξαναβλέπουν τα παιχνίδια στο βίντεο. Αν τα ξαναδείτε κι εσείς, θα έχετε κατά 40% άλλη γνώμη από την πρώτη. Πάντα υπάρχουν σε όλα τα πρωταθλήματα τέτοιες απώλειες, μόνο που η κοινή γνώμη σε άλλες χώρες τα κάνει πιο εύκολα αποδεκτά σε σχέση με την Ελλάδα.

— Για εσάς ποιος είναι πρωταθλητής; Ο Ολυμπιακός ή η ΑΕΚ;

— Όλοι οι άνθρωποι του ποδοοσφαίρου θέλουν να κρίνονται τα πρωταθλήματα στο γήπεδο αλλά υπάρχουν διατάξεις και κανονισμοί που πρέπει όλοι να τους σέβονται. Ούτε εμένα θα μου άρεσε αν είχα χάσει έτσι ένα παιχνίδι και θα το είχα κυνηγήσει. Απ’ αυτή την υπόθεση ο Παναθηναϊκός έχασε πολλά. Όποιος ασχολείται με ποδόσφαιρο, μπορεί να καταλάβει τη διαφορά του να πας στην Ξάνθη με το +4 και όχι με το +1.

— Οι οπαδοί του Παναθηναίκού, κυρίως τα προηγούμενα χρόνια, νιώθουν αδικημένοι από τη διαιτησία. Τι γνώμη έχετε εσείς για φέτος;

— Δεν μου αρέσει να δικαιολογώ υποψίες για τη διαιτησία. Ναί, δεν μας έδωσαν αρκετά πέναλτι και μας σφύριξαν 4 που δεν ήταν, αλλά η άποψή μου είναι ότι δεν υπήρχαν διακρίσεις. Σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να πω ότι φταίει η διαιτησία που δεν πήραμε τον τίτλο. Σιγά σιγά πρέπει να απαγκιστρωθούμε απ’ αυτό. Θα είναι καλό για όλους.

— Οι σχέσεις με τον Βέλιτς πώς ήταν;

— Πολύ καλές. Ο καθένας είχε τα καθήκοντά του και σεβόταν τον άλλο. Είχαμε και τις διαφωνίες μας αλλά η φιλοσοφία μας ήταν πάνω κάτω η ίδια.

— Όλοι περιμένουν ότι θα σας διαδεχθεί ο Μπάγεβιτς. Τι γνώμη έχετε γι’ αυτόν;

— Δεν το ξέρω αν θα είναι αυτός. Τον Μπάγεβιτς ως άνθρωπο δεν τον γνωρίζω. Θέλω ο Παναθηναϊκός να πετύχει και όποιος κι αν έλθει, του εύχομαι καλή επιτυχία.

— Τι ομάδα θα παραλάβει;

— Θα βρει μια ομάδα που έχει μπει σε ένα σωστό δρόμο, που έχει βελτιωθεί και μπορεί να βελτιωθεί περισσότερο, μια ομάδα που έχει κανόνες είτε μέσα είτε έξω από τον αγωνιστικό χώρο. Θα βρει παίκτες που θέλουν να πετύχουν και είναι επαγγελματίες. Κάθε διαδικασία έχει μια εξέλιξη και όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα.

«Οι αντίπαλοί μας έπρεπε να ήταν μόνο οι 15 ομάδες»

Ακόμα κι όταν ο Παναθηναϊκός ήταν στην πρώτη θέση, ο Πεσέιρο έγινε στόχος. Υπήρξε έντονη αμφισβήτηση των επιλογών του από τα ΜΜΕ και τον κόσμο, με την κατάσταση να ξεφεύγει από τα όρια της λογικής όταν η ομάδα άρχισε να έχει άσχημα αποτελέσματα. Οι σκηνές των αγανακτισμένων οπαδών να βρίσκονται πάνω από τον πάγκο του και να τον βρίζουν σε κάθε του κίνηση, είναι ανάγλυφες της κατάστασης που επικρατούσε.

— Από πότε καταλάβατε ότι δεχόσαστε επίθεση που ξέφευγε από τα όρια της κριτικής; Από τις αντιδράσεις του κόσμου;

— Για πολύ καιρό δεν το ήξερα. Με δική μου επιλογή, θέλησα να μην ασχολούμαι με όσα γράφονται για μένα κι αυτό όχι επειδή απαξιώνω την κριτική. Ολοι έχουν το δικαίωμα να κριτικάρουν. Όταν άρχισα να νιώθω στο γήπεδο την ατμόσφαιρα να γίνεται εχθρική, το συνειδητοποίησα. Πολλά εξαρτώνται από τους opinion makers, τους ανθρώπους που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη. Οταν κάποιος πάει στο γήπεδο και είναι επηρεασμένος αρνητικά από όσα διαβάζει και ακούει, θα το βγάλει στις αντιδράσεις του. Η αρνητική εικόνα που υπήρχε όταν η ομάδα ήταν στην πρώτη θέση, δεν δικαιολογείται. Δεν ξέρω ποιοι ήταν οι στόχοι, ή μάλλον ξέρω, αλλά τι να λέμε τώρα...

— Η ατμόσφαιρα αυτή, επηρέασε την ομάδα;

— Στις δικές μου επιλογές, όχι. Κανείς όμως δεν μπορεί να πει ότι δεν έχει επηρεαστεί. Ισως να επηρεάστηκα ασυνείδητα και να μην το έχω καταλάβει. Δεν κάνω τις επιλογές μου για να γίνω αρεστός στους οπαδούς και στον Τύπο. Οταν έκανα τις επιλογές μου, ο στόχος μου ήταν να κερδίζει ο Παναθηναϊκός και να παίζει όσο το δυνατόν καλύτερο ποδόσφαιρο. Ποτέ δεν πήρα τον εύκολο δρόμο για να με αγαπήσουν οι φίλαθλοι. Θα μπορούσα να πάρω αποφάσεις για να γίνω περισσότερο δημοφιλής, αλλά δεν είναι του χαρακτήρα μου.

— Θα μπορούσε να είναι διαφορετικά τα πράγματα αν η ατμόσφαιρα ήταν καλύτερη;

— Ναι το πιστεύω. Σε καμιά περίπτωση δεν πασάρω τις ευθύνες αλλού. Όλοι κάνουμε λάθη και σίγουρα έκανα κι εγώ. Δεν έχω όμως καμιά αμφιβολία ότι αν ο κόσμος είχε τη συνοχή που είχαμε εμείς μέσα στην Παιανία, θα είχαμε πάρει το πρωτάθλημα και θα προχωρούσαμε στην Ευρώπη. Καταλαβαίνω ότι δεν είναι ευχαριστημένος ο κόσμος. Είναι πολλά τα χρόνια που ο Παναθηναϊκός έχει πάρει μόνο ένα πρωτάθλημα και ο Ολυμπιακός όλα τα άλλα. Καταλαβαίνω ότι υπάρχουν αρνητικές ιδέες για το πώς λειτουργεί ο σύλλογος, ότι ένας παίκτης θέλει να παίζει περισσότερο ή σε άλλη θέση, ότι ο οπαδός θέλει περισσότερες επενδύσεις. Ποτέ όμως δεν πρέπει να χάνουμε την αίσθηση της ομάδας. Το να έχουμε διαφορετικές γνώμες πάντα θα συμβαίνει και είναι αποδεκτό, γιατί δημοκρατία έχουμε. Πρέπει όμως να είμαστε ενωμένοι ενάντια στους αντιπάλους μας.

— Τα ονόματα Ανδρέας Βγενόπουλος και Παύλος Γιαννακόπουλος, σας λένε κάτι;

— Τα ξέρω (γέλια). Τα έχω ακουστά.

— Άρα θα ξέρετε τα περί πολυμετοχικότητας. Ποιά είναι η γνώμη σας;

— Αυτά είναι θέματα της διοίκησης. Αυτή αποφασίζει. Αυτό που ξέρω είναι ότι όσο μεγαλύτερη συνοχή έχει μια ομάδα, όσο λιγότερη εχθρική ατμόσφαιρα αντιμετωπίζει, όσο καλύτερη ατμόσφαιρα έχει στο γήπεδο, τόσο πιο εύκολος είναι ο δρόμος για την επιτυχία. Είναι σημαντικό να ξέρεις ότι οι αντίπαλοι είναι έξω από την ομάδα και όχι μέσα. Αντίπαλοί μας έπρεπε να είναι οι άλλες 15 ομάδες και μόνο.

— H εχθρική ατμόσφαιρα είναι ο λόγος που δηλώσατε ότι ήταν και δική σας επιθυμία να μην συνεχίσετε στον Παναθηναϊκό;

— Δεν θα ήταν καλό ούτε για το σύλλογο, ούτε για μένα να παραμείνω. Ο πρόεδρος κατάλαβε και εγώ το κατάλαβα ότι θα ήταν καλύτερα να μη συνεχίσει ένας προπονητής που πέρασε στο πετσί του αυτή η εχθρική ατμόσφαιρα. Έπρεπε να παρθεί αυτή η απόφαση για να μπορέσει ο πρόεδρος να επιλέξει απελευθερωμένος τον επόμενο προπονητή, που θα τον στηρίξουν όλοι. Όσο μεγαλύτερη σταθερότητα υπάρχει, τόσο το καλύτερο. Κάποιοι από τη διοίκηση θα διαφωνούσαν να μείνει ο Πεσέιρο και του χρόνου. Σαφώς ο νέος προπονητής θα βρει καλύτερες συνθήκες. Αν έμενα, τα χρήματα που θα επενδυθούν ίσως να μην έφερναν αποτέλεσμα εξαιτίας της αντίδρασης προς το πρόσωπό μου. Δεν έχω φόβο για μένα. Θεωρώ ότι θα πήγαινα καλύτερα του χρόνου, δεν έχω κανέναν ενδοιασμό γι’ αυτό. Ξέρω πολύ καλύτερα την ομάδα, το περιβάλλον, τι χρειαζόμαστε, όλα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: